Παρακολουθώντας ειδήσεις το απόγευμα ( ναι τόσο πολύ βαρέθηκα να σηκωθώ από τον καναπέ μετά τις οικογενειακές ιστορίες :) ) έκανα τρελή σύνδεση με το παρελθόν και θυμήθηκα ένα παλιό, καμμένο αλλά και λατρεμένο παιχνίδι στον υπολογιστή το Sim City 3000!
Για τους μη πιστούς οπαδούς των ηλεκτρονικών παιγνίων, μιλάμε για ένα παιχνίδι εξομοιωτή όπου ο παίκτης είναι ο δήμαρχος μια πόλης την οποία την δημιουργεί από το τίποτα και έχει την πλήρη ευθύνη για τα πάντα: από τα σπίτια που θα φέρουν νέους κατοίκους, τις επιχειρήσεις και τα μαγαζιά μέχρι και τα διοικητικά της πόλης όπως αστυνομία, πυροσβεστική, υγεία, μεταφορές κτλ. (υπάρχει και η επιλογή να διοικήσεις μια ήδη έτοιμη πόλη αλλά έλα τώρα πες την αλήθεια, δεν είναι πιο γαμάτο να ξεκινάς από το μηδέν με χρέη; Like the greek way αδερφέ!)
Στο θέμα μου όμως.. Ξεκινάω από το μηδέν και με το μεγάλο επίπεδο δυσκολίας όπου δεν έχεις τίποτα και χρωστάς 50.000$ έτσι για γούστα. Η μαγεία του παιχνιδιού είναι να φτιάξεις την πόλη των ονείρων σου σε ηλεκτρονική μορφή με bonus το ότι την ονομάζεις κι όπως θέλεις (γιατί τι σόι δήμαρχος είσαι;;) Ξεκινάω λοιπόν με τα δανεικά να χτίσω...Κάνω τις πρώτες γειτονιές, τις πρώτες υπηρεσίες και επιχειρήσεις και τσουπ πάνε τα λεφτά! Αναγκαστικά πήρα κι άλλο δάνειο για να καλύψω τις τρύπες μου αλλά δεν σταμάτησα εκεί. Έκοψα τα πάντα από μορφής εξόδων..Μισθούς, "επιδόματα", φορολογία υπερ των πολιτών για πχ συντήρηση πάρκων, όλο τον προυπολογισμό της παιδείας, της υγείας, της ασφάλειας...
Έχεις αρχίσει να πιάνεις το νόημα του post ε αναγνώστη μου;
Γενικά έκοψα τα πάντα όλα..Οι καλοί μου ηλεκτρονικοί πολίτες επηρρεασμένοι από το ελληνικό φαινόμενοβγήκαν στους δρόμους με πανώ και μου φωνάζανε "μαζί τα φάγαμε".Πικρή αλήθεια κ απόσταγμα σοφίας (για το παιχνίδι σίγουρα για την ζωή δεν παίρνω κι όρκο): Εκεί που αρχίζουν οι τσαμπουκάδες και οι φασαρίες δίνω φουλ χρηματοδότηση στην αστυνομία μου και μόνο και τους άλλους τους αφήνω να "κουρεύονται" Έχω εξασφαλίσει ότι δεν θα έχω έξτρα ζημιές απο τους διαμαρτυρόμενους μέσω της αστυνομίας και μετά τους γράφω κανονικά(και με το νόμο)Δεν πα να χτυπιούνται, να κάνουν καταλήψεις, πορείες κτλ... Δεν ιδρώνει το αυτί μου.
Τα ηλεκτονικά χρόνια περνάνε γρήγορα, ο λαός μου με μισεί φανατικά, κόσμος φεύγει με ελαφρά απο την EviLand (λες και περίμενες να δώσω άλλο όνομα στην πόλη μου κι εσύ τώρα!) και όλη η επικράτεια μου είναι ένα μπάχαλο. Σημαντική διαφορά όμως...Τα ταμεία μου έχουν αρχίσει να γεμίζουν σιγά σιγά...Συγκεκριμένα είδη επιχειρήσεων με βλέπουν σαν γη της επαγγελίας γιατί έχω χαμηλούς και σταθερούς φόρους και φτηνά εργατικά χέρια, έστω αυτά που δεν φεύγουν.
Πρέπει να το πω για να το ξεκαθαρίσω αν με διαβάζεις ακόμα και κάπου χάθηκες..όταν άρχισε το πρόβλημά μου τι έκανα; έκοψα τα πάντα απο τους παντες αλλά δεν πείραξα τους φόρους.ήταν ακριβώς οι ίδιοι απο την αρχή της ιστορίας της EviLand.ΕΠΙΤΗΔΕΣ.κάνω κι ενα ακόμα copy-paste έτσι να το δεις πιο καλά..ΕΠΙΤΗΔΕΣ!Και θα καταλάβεις το γιατί..
Είμαστε στο σημείο όπου τα ταμεία μου έχουν αρχίσει να γεμίζουν αλλά η πόλη μου είναι κάτι σαν την Ελλάδα σήμερα (πες το μην ντρέπεσαι, μπουρδέλο είναι όλοι σφάζονται). Ξεκινά λοιπόν η αναδιάρθωση. Αμέσως πέφτουν χρήματα σε όλες τις δημόσιες μου υπηρεσίες. Σε όλες και μάλιστα καλά χρήματα. Μάνι μάνι οι μισοί εξεγερμένοι μου σταματάνε να τα σπάνε. Τώρα μια μερίδα του πληθυσμού μου έχει χρήματα άρα θέλει νέα μαγαζιά, νέες υπηρεσίες κτλ κτλ. Να σου κάνω και την μετάφραση...νέοι κάτοικοι για μένα....νέοι φόροι (στο ίδιο επίπεδο πάντα)...πιο πολλά λεφτά πάλι στα ταμεία μου...όσο είμαι σε αυτό το στάδιο ανάκαμψης που έρχεται νέος κόσμος να μείνει στην πόλη αυξάνεται ο αριθμός των φορολογούμενων μου.
Έχοντας λοιπόν μια Α άνεση στην πόλη μου και χρήματα στα ταμεία μου και έσοδα κάθε χρόνο αρχίζω να καλοπιάνω τους πολίτες μου. Ότι χατήρι μου ζητάνε.Όχι ρουσφέτια, ότι είναι προς όφελος των πολλών πάντα. Σίγουρα και τώρα γκρινιάζουν κάποιοι αλλά πάρτο χαμπάρι.ΠΑΝΤΑ θα γκρινιάζουν κάποιοι...Εδώ φαίνεται η σημασία σταθερότητας στους φόρους.Ενω ήδη ερχόταν νέος κόσμος όσο θεωρόυσαν την πόλη μου ακριβή τώρα που το χρήμα ρέει άφθονο τρέχουν όλοι σαν τρελοί να έρθουν να ζήσουν στην EviLand γιατί έχω χαμηλούς φόρους!Χωρίς να πειράξω το όριο των φόρων καθόλου. Τώρα φτιάχνω την φήμη μου και ξεχρεώνω και τα δάνεια μου.
Σημαντική διαφορά με την πραγματικότητα: ΔΕΝ πήγε στην τσέπη μου ούτε ένα δολάριο. Αυτό είναι πολύ μεγάλο ζήτημα αλλά και αλλουνού παπά ευαγγέλιο..
Απολογισμός...με 3 ώρες παιχνίδι (ναι το έκαψα πάλι!) όχι μόνο με ξεχρέωσα αλλά 10πλασίασα σε θετικό πρόσημο το ποσό που χρωστούσα και η πόλη μου είναι πανέμορφη!
ΓΑΠ μήπως να παίξεις κι εσύ λίγο Sim City 3000 μπας και δούμε καμία αλλάγη;
*Σημαντικές παρατηρήσεις....
- Το "κόλπο" κόβω όλα μου τα έξοδα,μισθούς κτλ σημαίνει χρεωκοπία
- Πέρασε τουλάχιστον μια ηλεκτονική 20ετία για να αρχίσω να έχω θετικά πρόσημα στον προυπολογισμό μου
- Ο πληθυσμός μου είχε κατακόρυφη πτώση όταν όλοι τρέχαν να φύγουν από το χάος μου αλλά και πάλι όλο και κάτι έμεινε πίσω για να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά
-Πέραν ένος στάνταρ ποσού που έδινα κάθε μήνα στα δάνεια δεν είχα καμία συμφωνία με άλλη πόλη.όταν βρήκα ευκαιρία την ακύρωσα χωρίς επιπτώσεις..
Και ξαναλέω....ΓΑΠ;;Sim City;;σκέψου το .
Υστερόγραφο.....
καλές καταλήψεις, καλές απεργίες, καλές συγκρούσεις με τα ματ, καλές περικοπές μισθών....
Failing Greece S03Ep1 και καλή τηλεθέαση....
Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 07, 2011
Τετάρτη, Αυγούστου 10, 2011
S.M.U.R.F. = Socialist Men Under a Red Father
Με αφορμή ένα νέο χαζοπαιχνιδάκι στο φατσοβιβλιο και λόγω ζέστας (κυρίως!) μεταφέρω ένα παλιό email που είχα λάβει κάποτε που υποστηρίζει την θέση πως :
"Τα στρουμφάκια προβάλλουν τον κομμουνισμό"
Η θεωρία ότι τα αθώα στρουμφάκια προβάλλουν την κομμουνιστική θεωρία κυκλοφορεί εδώ και πάρα πολύ καιρό. Ενώ οι συνοδευτικές θεωρίες συνομωσίας (οτι δηλαδή είναι πράγματι φτιαγμένα έτσι απο τους σοβιετικούς για να έχουν τα παιδιά επαφή με τα κομμουνιστικα ιδεώδη) αντικρούονται ώς υπερβολικές, τα σημάδια ότι, ηθελημένα ή μή, το χωριό των αγαπημένων ηρώων των παιδικών μας χρόνων είναι στην πραγματικότητα μιά μικρογραφία της ουτοπικής κομμουνιστικής κοινωνίας είναι αδιάψευστα.
Αρχίζει πρώτα κανείς από το γεγονός ότι το χρήμα απουσιάζει από το στουμφοχωριό. Οι δουλειές έχουν μοιραστεί στα μισά περίπου στρουμφάκια που έχουν στερεοτυπικούς ρόλους μέσα στην στρουμφοκοινωνία: ο Προκόπης είναι οι εργάτες, ο Κηπευτής (farmer) είναι η αγροτική τάξη, ο Ζωγράφος και ο Ντορεμί οι καλλιτέχνες, ο Λιχούδης ο μάγειρας και ο Ράφτης είναι... ο ράφτης. Όλοι αυτοί κάνουν ο καθένας τη δουλειά του για όλα τα στρουμφάκια του χωριού χωρίς να ζητά αντάλλαγμα. Τα άλλα μισά στρουμφάκια είναι παραδείγματα ελαττωμάτων που η κοινωνία των στρουμφ βλέπει ως αρνητικά.
Ο Χουζουρης έχει την τεμπελιά του, ο Λιχούδης την λαιμαργία, ο Μελένιος τη ματαιοδοξία. Τα περισσότερα επεισόδια με κεντρικούς ήρωες τέτοιους χαρακτήρες έχουν ηθικό δίδαγμα το πόσο κακό είναι το αντίστοιχο ελάττωμα για τη στρουμφοκοινωνία. Και φυσικά το δίδαγμα το εκφράζει πολύ συχνά η συμβουλευτική φωνή του πάνσοφου Παπαστρούμφ. Ο "κόκκινος πατέρας" όλου του χωριού που φροντίζει για τη ευημερία αλλά και την ισότητα στο χωριό, είναι ο μοναδικός αξιωματούχος στο χωριό και ο μοναδικός που αναγνωρίζεται ως κοινωνικά ανώτερος από οποιοδήποτε άλλο στρουμφάκι. Συγκεκριμένα τα κόκκινα ρούχα του έχουν εμπνεύσει και το (σχεδόν σίγουρα retro-acronym) S.M.U.R.F. = Socialist Men Under a Red Father. Παρά την οπτική ομοιότητά του όμως με την επίσης γενειοφόρα φιγούρα του Μάρξ ο ρόλος του στη στρουμφοκοινωνία είναι ο ίδιος με του Στάλιν.
Η μεγαλύτερη βέβαια απόδειξη για τον παραλληλισμό με το σοβιετικό καθεστώς είναι ο Σπιρτουλης. Ο Σπιρτούλης είναι ο Τρότσκι. Λέει ότι είναι βοηθός (και διάδοχος σε ένα επεισόδιο) του Παπαστρουμφ, αν και σε ένα άλλο επεισόδιο κάνει ένα από τα πραξικοπήματα που έχουν γίνει στο στρουμφοχωριό και γίνεται βασιλιάς απουσία του παπαστρουμφ (τα μισά στρουμφάκια διοργανώνουν αντίσταση). Και φυσικά το κλασσικό πέταγμα του Σπιρτούλη απο το χωριό είναι παραλλησιμός με την εξορία του Τρότσκι.
Και ο Δρακουμέλ; Απλώς ένας κακός μάγος που κυνηγάει τα στρουμφάκια για να τα φάει; Να τα φάει απο ένα σημείο και μετά γιατί στα αρχικά επεισόδια θέλει να πιάσει έξι από αυτά για να τελειώσει το ξόρκι που θα του επιτρέψει να φτιάξει χρυσάφι. Έτσι κάποιος μπορεί να δει το Δρακουμέλ σάν ενσάρκωση του καπιταλισμού που σκοπό έχει να καταστρέψει την ουτοπική κοινωνία των στρούμφ για το κέρδος. Την Ψιψινέλ μπορούμε να τη δούμε ώς το προλεταριάτο-τον εξαρτώμενο εργάτη τον οποίο εκμεταλλεύεται το κεφάλαιο(Δρακουμέλ) ώστε να υλοποιήσει τα σχέδιά του.
Και βέβαια υπάρχουν συγκεκριμένα επεισόδια που μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς ως επιχειρήματα. Το επεισόδιο με τα σοκολατένια νομίσματα είναι το πιό συχνά αναφερόμενο. Ο Δρακουμελ και η μαμά του στέλνουν το σατανικό σπόρο στην αυλή του Λιχούδη και φυτρώνει ένα δέντρο με σοκολατένια νομίσματα τα οποία δοκιμάζει ο Λιχούδης. Μετά αντί να τα μοιραστεί με τα αλλα στρουμφάκια (τι πιο φυσιολογικό στην κομμουνιστική κοινωνία) τα θεωρεί δικά του (ιδιοκτησία = καπιταλισμός) και τα πουλάει στα άλλα στρουμφάκια αντί απαραίτητων γι αυτά εργαλεία (τα βάρη του Προκόπη, την τσάπα του κηπουρού, τα εργαλεία του ξεφτέρη). Χωρίς αυτά η στρουμφοκοινωνία καταρρέει αφού δεν μπορεί να παραχθεί τίποτα. Η κατάσταση σώζεται μετά από παρέμβαση του παπαστρούμφ που εξηγεί στο λιχούδη ότι για την κατάσταση φταίει η παράλογη ανάγκη του να συγκεντρώσει πλούτο.
Σε άλλο επεισόδιο η αυτόματη μηχανή παραγωγής φαγητού του Ξεφτέρι οδηγεί τα στρούμφάκια σε υπερκατανάλωση με αποτέλεσμα να εξαντληθούν οι φυσικοί πόροι (στρουμφόμουρα). Ακολουθεί πανικός και την κρίση αποτρέπει ο Παπαστρούμφ μετά από καταστροφή της μηχανής με ένα πενταετές πλάνο... εεε.. δηλαδή με μια αποθήκη με φαγητό.
Πραξικόπημα στο χωριό γίνεται 2 φορές. Μία απο τον Σπιρτούλη και μία απο τη Στρουμφίτα που θέλει να γίνει "Βασίλισσα για μιά μέρα". Και τα δύο καταλήγουν σε μάχη που όμως σταματά ο Παπαστρούμφ βάζοντας τέλος σε ιδέες περί βασιλείας.
Η Στρουμφίτα τί ρόλο παίζει; Είναι πλήρως εξισωμένη στο Στρουμφοχωριό, άν και είναι το αντίθετο φύλο και προφανώς τα Στρουμφάκια μοιράζονται και αυτή και αρκούνται με μία όπως και τους φυσικούς πόρους, φαγητό κτλ.
Επίσης, το παρακάτω γίνεται πιό εμφανές στο Αγγλικό Version. Όλα τα στρουμφάκια αναφέρονται το ένα στο άλλο κολλάνε απο πίσω το 'Smurf' π.χ Papa Smurf, Handy Smurf, Brainy Smurf, Farmer Smurf, Painter Smurf. κάτι σαν το 'Comrade Stalin' δηλαδή.
Τέλος να σημειώσουμε ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε πίστη σε θρησκεία ή κάτι άλλο στο Στρουμφοχωριό, Συνεπώς ούτε Ιερατείο και ναοί, και "Παπάς" Στρούμφ.
"Τα στρουμφάκια προβάλλουν τον κομμουνισμό"
Η θεωρία ότι τα αθώα στρουμφάκια προβάλλουν την κομμουνιστική θεωρία κυκλοφορεί εδώ και πάρα πολύ καιρό. Ενώ οι συνοδευτικές θεωρίες συνομωσίας (οτι δηλαδή είναι πράγματι φτιαγμένα έτσι απο τους σοβιετικούς για να έχουν τα παιδιά επαφή με τα κομμουνιστικα ιδεώδη) αντικρούονται ώς υπερβολικές, τα σημάδια ότι, ηθελημένα ή μή, το χωριό των αγαπημένων ηρώων των παιδικών μας χρόνων είναι στην πραγματικότητα μιά μικρογραφία της ουτοπικής κομμουνιστικής κοινωνίας είναι αδιάψευστα.
Αρχίζει πρώτα κανείς από το γεγονός ότι το χρήμα απουσιάζει από το στουμφοχωριό. Οι δουλειές έχουν μοιραστεί στα μισά περίπου στρουμφάκια που έχουν στερεοτυπικούς ρόλους μέσα στην στρουμφοκοινωνία: ο Προκόπης είναι οι εργάτες, ο Κηπευτής (farmer) είναι η αγροτική τάξη, ο Ζωγράφος και ο Ντορεμί οι καλλιτέχνες, ο Λιχούδης ο μάγειρας και ο Ράφτης είναι... ο ράφτης. Όλοι αυτοί κάνουν ο καθένας τη δουλειά του για όλα τα στρουμφάκια του χωριού χωρίς να ζητά αντάλλαγμα. Τα άλλα μισά στρουμφάκια είναι παραδείγματα ελαττωμάτων που η κοινωνία των στρουμφ βλέπει ως αρνητικά.
Ο Χουζουρης έχει την τεμπελιά του, ο Λιχούδης την λαιμαργία, ο Μελένιος τη ματαιοδοξία. Τα περισσότερα επεισόδια με κεντρικούς ήρωες τέτοιους χαρακτήρες έχουν ηθικό δίδαγμα το πόσο κακό είναι το αντίστοιχο ελάττωμα για τη στρουμφοκοινωνία. Και φυσικά το δίδαγμα το εκφράζει πολύ συχνά η συμβουλευτική φωνή του πάνσοφου Παπαστρούμφ. Ο "κόκκινος πατέρας" όλου του χωριού που φροντίζει για τη ευημερία αλλά και την ισότητα στο χωριό, είναι ο μοναδικός αξιωματούχος στο χωριό και ο μοναδικός που αναγνωρίζεται ως κοινωνικά ανώτερος από οποιοδήποτε άλλο στρουμφάκι. Συγκεκριμένα τα κόκκινα ρούχα του έχουν εμπνεύσει και το (σχεδόν σίγουρα retro-acronym) S.M.U.R.F. = Socialist Men Under a Red Father. Παρά την οπτική ομοιότητά του όμως με την επίσης γενειοφόρα φιγούρα του Μάρξ ο ρόλος του στη στρουμφοκοινωνία είναι ο ίδιος με του Στάλιν.
Η μεγαλύτερη βέβαια απόδειξη για τον παραλληλισμό με το σοβιετικό καθεστώς είναι ο Σπιρτουλης. Ο Σπιρτούλης είναι ο Τρότσκι. Λέει ότι είναι βοηθός (και διάδοχος σε ένα επεισόδιο) του Παπαστρουμφ, αν και σε ένα άλλο επεισόδιο κάνει ένα από τα πραξικοπήματα που έχουν γίνει στο στρουμφοχωριό και γίνεται βασιλιάς απουσία του παπαστρουμφ (τα μισά στρουμφάκια διοργανώνουν αντίσταση). Και φυσικά το κλασσικό πέταγμα του Σπιρτούλη απο το χωριό είναι παραλλησιμός με την εξορία του Τρότσκι.
Και ο Δρακουμέλ; Απλώς ένας κακός μάγος που κυνηγάει τα στρουμφάκια για να τα φάει; Να τα φάει απο ένα σημείο και μετά γιατί στα αρχικά επεισόδια θέλει να πιάσει έξι από αυτά για να τελειώσει το ξόρκι που θα του επιτρέψει να φτιάξει χρυσάφι. Έτσι κάποιος μπορεί να δει το Δρακουμέλ σάν ενσάρκωση του καπιταλισμού που σκοπό έχει να καταστρέψει την ουτοπική κοινωνία των στρούμφ για το κέρδος. Την Ψιψινέλ μπορούμε να τη δούμε ώς το προλεταριάτο-τον εξαρτώμενο εργάτη τον οποίο εκμεταλλεύεται το κεφάλαιο(Δρακουμέλ) ώστε να υλοποιήσει τα σχέδιά του.
Και βέβαια υπάρχουν συγκεκριμένα επεισόδια που μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς ως επιχειρήματα. Το επεισόδιο με τα σοκολατένια νομίσματα είναι το πιό συχνά αναφερόμενο. Ο Δρακουμελ και η μαμά του στέλνουν το σατανικό σπόρο στην αυλή του Λιχούδη και φυτρώνει ένα δέντρο με σοκολατένια νομίσματα τα οποία δοκιμάζει ο Λιχούδης. Μετά αντί να τα μοιραστεί με τα αλλα στρουμφάκια (τι πιο φυσιολογικό στην κομμουνιστική κοινωνία) τα θεωρεί δικά του (ιδιοκτησία = καπιταλισμός) και τα πουλάει στα άλλα στρουμφάκια αντί απαραίτητων γι αυτά εργαλεία (τα βάρη του Προκόπη, την τσάπα του κηπουρού, τα εργαλεία του ξεφτέρη). Χωρίς αυτά η στρουμφοκοινωνία καταρρέει αφού δεν μπορεί να παραχθεί τίποτα. Η κατάσταση σώζεται μετά από παρέμβαση του παπαστρούμφ που εξηγεί στο λιχούδη ότι για την κατάσταση φταίει η παράλογη ανάγκη του να συγκεντρώσει πλούτο.
Σε άλλο επεισόδιο η αυτόματη μηχανή παραγωγής φαγητού του Ξεφτέρι οδηγεί τα στρούμφάκια σε υπερκατανάλωση με αποτέλεσμα να εξαντληθούν οι φυσικοί πόροι (στρουμφόμουρα). Ακολουθεί πανικός και την κρίση αποτρέπει ο Παπαστρούμφ μετά από καταστροφή της μηχανής με ένα πενταετές πλάνο... εεε.. δηλαδή με μια αποθήκη με φαγητό.
Πραξικόπημα στο χωριό γίνεται 2 φορές. Μία απο τον Σπιρτούλη και μία απο τη Στρουμφίτα που θέλει να γίνει "Βασίλισσα για μιά μέρα". Και τα δύο καταλήγουν σε μάχη που όμως σταματά ο Παπαστρούμφ βάζοντας τέλος σε ιδέες περί βασιλείας.
Η Στρουμφίτα τί ρόλο παίζει; Είναι πλήρως εξισωμένη στο Στρουμφοχωριό, άν και είναι το αντίθετο φύλο και προφανώς τα Στρουμφάκια μοιράζονται και αυτή και αρκούνται με μία όπως και τους φυσικούς πόρους, φαγητό κτλ.
Επίσης, το παρακάτω γίνεται πιό εμφανές στο Αγγλικό Version. Όλα τα στρουμφάκια αναφέρονται το ένα στο άλλο κολλάνε απο πίσω το 'Smurf' π.χ Papa Smurf, Handy Smurf, Brainy Smurf, Farmer Smurf, Painter Smurf. κάτι σαν το 'Comrade Stalin' δηλαδή.
Τέλος να σημειώσουμε ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε πίστη σε θρησκεία ή κάτι άλλο στο Στρουμφοχωριό, Συνεπώς ούτε Ιερατείο και ναοί, και "Παπάς" Στρούμφ.
Πέμπτη, Ιουλίου 14, 2011
Ralvero & Dadz 'N' Effect - In My Bedroom
Γιατί δεν έχει αρκετή ζέστα....Το βιντεάκι έχει και ελληνικό στοιχείο μέσα, το συρτό που πάει να ξεκινήσει στο 2.26!Χαχαχαχα! Βασανιστείτε!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)